زنوزق نام روستایی در استان آذربایجان شرقی و در اطراف شهر زنوز هست. با پشت راز گذاشتن شهر مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد تبریز، در وسط جاده شهر زنوز، باغهای رنگارنگی خود نمایی میکنند و یه خرده آن طرفتر روستای سرخ رنگی خودش را از دربین باغها آرم آدرس مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد میدهد. درختان سپیدار در کنار روستا قد علم کرده و گویی آن را به رزرو مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد محاصره خویش درآوردهاند. آنچه لذت قرار تصاحب کردن دراین دور و اطراف را چندین برابر میکند سنگفرش مرتب شماره تلفن مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد و منظمی است که شما را به گشتوگذار فی مابین روستای زنوزق دعوت میکند. با نگاهی گذرا به روستا، متوجه خانههایی میشوید که از زیر تا بالا پیش رفته و پلکانی رو به آبی افق ساخته شدهاند. آنچه پیش روی شماست اصلی ترین روستای پلکانی ایران هست که رخ ماسوله گیلان را در ذهنتان تداعی میکند و به دلیل سرخی خانههایش، به ابیانه اصفهان مشابهت دارد. زنوزق به خاطر همین ساختار و رنگش به ماسوله سرخ معروف است. کوههای پاد شاه سنجر از شرق، روستای درق از غرب و شهر زنوز از جنوب غرب و کوهها از شمال روستا، آن را محدود کردهاند. استدلال نامگذاری روستا نام زنوزق در ابتدا «زنوز داغ» و ترکیبی از «زنوز» و «داغ» بوده میباشد. «زنوز» ترکیبی از «زن» به معنی شهر و «اوز» به معنی چشمهها میباشد؛ یعنی شهر چشمهساران. این روستا در کوهپایههای کوهی با نام قلعه قراردارد و از اینرو واژه و کلمه «داغ» به معنای کوهستانی را به آن افزودهاند. بنابراین نام این روستا به معنای «زنوز کوهستانی» می باشد و به مرور مجال به طورهای عامیانهتری همچون زنوزاغ، زنوزاخ و زنوزق تلفظ شده است. گشت و گذار در روستا: قدم زدن در روستا و دیدن جلوههای آن اینک و هوایی خاص دارد. خانههای سرخ در این روستا بر دوش یکدیگر سوار شده و تا بالاترین نقطه ادامه دارند و بافت متراکم روستا به عنوان راهی برای نگهداری امنیت و هجران از مخاطرات برای ساکنانش شناخته می شود. کلیه مسیرهای روستا سنگفرش هستند و قسمتهایی از آن ساباط (معبر سرپوشیده) دارااست. در گذر از مسیرهای پلهپله و پر شیب، چشمتان به پنجرههای خانهها میافتد که با رنگهای آبی رنگ، سبز و قرمز رنگآمیزی شدهاند. خانههای دیرین با به کار گیری از مصالح بومی همچون چوب، خشت، گل و سنگ تشکیلشده؛ اما در ساخت خانههای تازه آجر، سیمان و آهن نیز رویه پیدا کردهاند. اتاق، دهلیز، آشپزخانه، انبار، آغل، دالان، سرویس بهداشتی و تراس فضاهایی می باشد که درین خانهها به چشم میخورد و فضاهای موجود در خانهها حکایت از حرفه صاحب آن ها دارد. تماشای پشت بامهای خوشمزه: درحالتی که در تابستان گذرتان به زنوزق بیفتد سینی یا طبقهای گران قدر چوبی به رنگ نارنجی بر روی پشتبامها توجه شمارا جلب میکند. این طبقهای رنگین داستان خوشمزهای را برای شما داستان میکنند. تابستان فصل جلوهگری زردآلوهای رسیده بر درختان روستاست و رسیده شدن زردآلوها رسیدن مجال خشک کردن میوهها و تصحیح کردن ورقه را به ساکنان خبر میدهد. شاید وجود این ورقههای لذیذ کافی باشد تا زنوزق را به عنوان روستایی با پشت بامهای خوشمزه بر سر گویشها بیاندازد.
زنوزق نام روستایی در استان آذربایجان شرقی و در اطراف شهر زنوز هست. با پشت راز گذاشتن شهر مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد تبریز، در وسط جاده شهر زنوز، باغهای رنگارنگی خود نمایی میکنند و یه خرده آن طرفتر روستای سرخ رنگی خودش را از دربین باغها آرم آدرس مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد میدهد. درختان سپیدار در کنار روستا قد علم کرده و گویی آن را به رزرو مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد محاصره خویش درآوردهاند. آنچه لذت قرار تصاحب کردن دراین دور و اطراف را چندین برابر میکند سنگفرش مرتب شماره تلفن مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد و منظمی است که شما را به گشتوگذار فی مابین روستای زنوزق دعوت میکند. با نگاهی گذرا به روستا، متوجه خانههایی میشوید که از زیر تا بالا پیش رفته و پلکانی رو به آبی افق ساخته شدهاند. آنچه پیش روی شماست اصلی ترین روستای پلکانی ایران هست که رخ ماسوله گیلان را در ذهنتان تداعی میکند و به دلیل سرخی خانههایش، به ابیانه اصفهان مشابهت دارد. زنوزق به خاطر همین ساختار و رنگش به ماسوله سرخ معروف است. کوههای پاد شاه سنجر از شرق، روستای درق از غرب و شهر زنوز از جنوب غرب و کوهها از شمال روستا، آن را محدود کردهاند. استدلال نامگذاری روستا نام زنوزق در ابتدا «زنوز داغ» و ترکیبی از «زنوز» و «داغ» بوده میباشد. «زنوز» ترکیبی از «زن» به معنی شهر و «اوز» به معنی چشمهها میباشد؛ یعنی شهر چشمهساران. این روستا در کوهپایههای کوهی با نام قلعه قراردارد و از اینرو واژه و کلمه «داغ» به معنای کوهستانی را به آن افزودهاند. بنابراین نام این روستا به معنای «زنوز کوهستانی» می باشد و به مرور مجال به طورهای عامیانهتری همچون زنوزاغ، زنوزاخ و زنوزق تلفظ شده است. گشت و گذار در روستا: قدم زدن در روستا و دیدن جلوههای آن اینک و هوایی خاص دارد. خانههای سرخ در این روستا بر دوش یکدیگر سوار شده و تا بالاترین نقطه ادامه دارند و بافت متراکم روستا به عنوان راهی برای نگهداری امنیت و هجران از مخاطرات برای ساکنانش شناخته می شود. کلیه مسیرهای روستا سنگفرش هستند و قسمتهایی از آن ساباط (معبر سرپوشیده) دارااست. در گذر از مسیرهای پلهپله و پر شیب، چشمتان به پنجرههای خانهها میافتد که با رنگهای آبی رنگ، سبز و قرمز رنگآمیزی شدهاند. خانههای دیرین با به کار گیری از مصالح بومی همچون چوب، خشت، گل و سنگ تشکیلشده؛ اما در ساخت خانههای تازه آجر، سیمان و آهن نیز رویه پیدا کردهاند. اتاق، دهلیز، آشپزخانه، انبار، آغل، دالان، سرویس بهداشتی و تراس فضاهایی می باشد که درین خانهها به چشم میخورد و فضاهای موجود در خانهها حکایت از حرفه صاحب آن ها دارد. تماشای پشت بامهای خوشمزه: درحالتی که در تابستان گذرتان به زنوزق بیفتد سینی یا طبقهای گران قدر چوبی به رنگ نارنجی بر روی پشتبامها توجه شمارا جلب میکند. این طبقهای رنگین داستان خوشمزهای را برای شما داستان میکنند. تابستان فصل جلوهگری زردآلوهای رسیده بر درختان روستاست و رسیده شدن زردآلوها رسیدن مجال خشک کردن میوهها و تصحیح کردن ورقه را به ساکنان خبر میدهد. شاید وجود این ورقههای لذیذ کافی باشد تا زنوزق را به عنوان روستایی با پشت بامهای خوشمزه بر سر گویشها بیاندازد.
مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد بهعنوان پایگاه فرهنگی در برابر تهاجم فرهنگی